Militaire actie tegen Iran: breng ons de echte feiten

Een rapport over Iran dat begint met een citaat van Abraham Lincoln. “I am a firm believer in the people. If given the truth, they can be depended upon to meet any crisis. The great point is to bring them the real facts”.  De spanning over een eventuele militaire aanval op Iran neemt toe. De speculaties over eenzijdige Israëlische acties lijken toe te nemen naarmate de Amerikaanse verkiezingen dichterbij komen. Maar de feiten ontbreken.

Deze week sprak een keur aan Amerikaanse experts zich uit over de effecten van een militaire aanval op Iran. Hun conclusies zijn even helder als schokkend.

Een gecombineerde aanval van de VS en Israel op Iran zal het nucleaire programma met maximaal vier jaar vertragen. Een aanval van Israel alleen vertraagt de ontwikkeling slechts met maximaal twee jaar. Israel is bovendien niet in staat de diep in de rotsgrond gelegen verrijkingsfabriek in Fordow te vernietigen zonder riskante acties op de grond.

De voordelen van een militaire actie tegen Iran zijn beperkt: vernietiging of beschadiging van de Iraanse capaciteit om uranium te verrijken, verzwakking van het Iraanse militair vermogen en afschrikking van andere landen die overwegen nucleaire wapens te ontwikkelen. En zeker, Amerika onderstreept en versterkt met militaire middelen zijn politieke geloofwaardigheid.

Maar de kosten van een militaire actie zijn formidabel. Naast directe en indirecte Iraanse vergeldingsacties in de regio, in het bijzonder tegen Israel, en tegen de VS zal een militaire actie er toe leiden dat Iran zeer gemotiveerd zal zijn nieuwe nucleaire wapens te ontwikkelen. Militaire actie zorgt er bovendien voor dat het regime in Teheran zich voor lange tijd verzekerd weet van steun van de bevolking. Verder dreigt niets minder dan een wereldwijde politieke en economische instabiliteit die zowel de veiligheid als de energietoevoer bedreigt.

De ondertekenaars van het rapport, zowel republikeinen als democraten, wegen de voordelen niet af tegen de kosten. Maar wie de echte feiten tot zich neemt kan maar een conclusie trekken. Een nieuwe Nederlandse regering zal zich hierover snel moeten uitspreken. En zo lang er een demissionaire regering is zal het parlement deze regering in de touwen moeten houden. Om te beginnen door de echte feiten op tafel te krijgen.

Zwitsers zakmes zakt in peiling

Het CDA vreest dat de verkiezingen zullen uitdraaien op een 11/9 voor de krijgsmacht. Legerofficieren gaan actie voeren tegen bezuinigingen op hun krijgsmacht. Minister Hillen meent dat verder snijden de krijgsmacht invalide maakt. En Rob de Wijk meent dat er niets van de krijgsmacht overblijft.

Aanleiding voor deze alarmerende geluiden zijn de bezuinigingen die SP, Groen Links en PvdA voorstaan op de krijgsmacht. In de ogen van Raymond Knops van het CDA vormen die linkse partijen daarom een groter gevaar voor de krijgsmacht dan Al-Qaida. Tja.

De partijen die pleiten voor een veelzijdig inzetbare krijgsmacht, VVD, CDA, Christen Unie en SGP, ontzien de krijgsmacht. Dat lijkt echter mooier dan het is. Want een breed inzetbare krijgsmacht, de krijgsmacht als Zwitsers zakmes, is een dure krijgsmacht. Met de reeds ingezette en door CDA en VVD gesteunde bezuinigingen is het zeer de vraag of er  in 2015 nog wel sprake is van een veelzijdig inzetbare krijgsmacht.

De partijen die pleiten voor een krijgsmacht die veiligheid moet brengen, PvdA, GL, D’66, PvdD en, als ter tenminste sprake is van een volkenrechtelijk mandaat, de SP, bezuinigen zoveel op de krijgsmacht dat het de vraag is of die wel in staat is stabiliteit te brengen en burgers te beschermen.

Kortom, links noch rechts slaagt er in zijn visie op de krijgsmacht te matchen met het daarvoor benodigde budget.

Er tekent zich echter een markante ontwikkeling af. Op basis van de meest recente peilingen is de steun voor de krijgsmacht als Zwitsers zakmes gedaald tot 54 zetels. De steun voor de krijgsmacht als stabilisatiemacht met volkenrechtelijk mandaat is gestegen tot 74 zetels, als ik de SP meereken.

In de formatiebesprekingen moet het gat tussen de visie op de krijgsmacht en het budget voor de krijgsmacht overbrugd worden. Omdat er geen kabinet denkbaar is zonder rechtse en linkse partijen zal er een compromis moeten worden gevonden.

Dat compromis is voorspelbaar en voorstelbaar. Het Zwitserse zakmes gaat van tafel. De krijgsmacht gaat veiligheid brengen en burgers beschermen. En daarvoor komt meer geld beschikbaar dan waar de PvdA, Groen Links en SP nu op inzetten en minder dan de VVD en het CDA nu beloven. En toch verkleint zo’n compromis het gat tussen ambitie en budget voor de krijgsmacht.