Komt er dan nooit een einde aan deze zomer vol oorlog?

c Breitbart

c Breitbart

President Obama overwon zijn weerzin tegen nieuwe militaire interventies in het Midden-Oosten. Amerikaanse toestellen bombarderen militaire posities en mobiele artillerie van jihadisten van de Islamitische Staat (IS). De militaire opmars van IS bedreigt Erbil, de hoofdstad van de autonome Koerdische regio in Irak. Duizenden burgers van de Yezidi minderheid vrezen voor hun leven. Zij dreigen het slachtoffer te worden van het meedogenloze sektarische geweld waarvoor ook andere minderheden zoals de Shabak, Shia en christenen op de vlucht zijn.

Wie de smeekbede van een Yezidi’s lid van het Iraakse parlement heeft gezien kan zich moeilijk verzetten tegen het besluit van Obama om de opmars van IS te stuiten. Waar genocide of etnische zuivering dreigt heeft de internationale gemeenschap een verantwoordelijkheid om burgers te beschermen. In uiterste omstandigheden en onder restrictieve voorwaarden kan militair geweld daarbij noodzakelijk en gerechtvaardigd zijn.

De militaire betrokkenheid van de Verenigde Staten is echter niet zonder risico’s. Op korte termijn kan Amerikaanse tussenkomst uitkomst bieden maar op de lange termijn kan Obama’s besluit ook nadelig uitwerken. De luchtsteun kan gezien worden als steun aan de Iraakse premier Al-Maliki. Zijn desastreuse sektarische politiek tegen de Iraakse soenitische gemeenschap heeft bijgedragen aan de huidige crisis. Bovendien zal IS de Amerikaanse aanval in hun propaganda maximaal uitbuiten, aan nieuwe rekruten en nieuwe sponsoren zal men geen gebrek hebben.

De militaire opmars van IS is met militaire middelen te stuiten. De steun voor IS kan enkel met politieke middelen worden beëindigd. Een politieke strategie tegen IS moet uit tenminste drie essentiële elementen bestaan. In de eerste zal de nieuwe Iraakse regering zich moeten richten op het herwinnen van vertrouwen van de soenitische bevolking. IS kan alleen verslagen worden als zij niet langer kan rekenen op steun vanuit soenitische gemeenschappen in Irak en daarbuiten. In de tweede plaats is het van belang de internationale steun aan IS te beëindigen. IS krijgt financiële steun uit de Golfstaten en verdient aan de verkoop van Iraakse en Syrische olie op de zwarte markt. Dat moet stoppen. In de derde plaats moeten we het sektarische narratief niet versterken door enkel aandacht te hebben voor religieuze minderheden. Het gaat in Irak om de menselijke waardigheid van alle Iraakse burgers ongeacht hun religieuze of sektarische achtergrond.

De Amerikaanse interventie kan de val van Erbil voorkomen en de gevluchte Yezidi’s het leven redden. Maar het langetermijnsucces van de interventie vergt een politieke strategie die even omvattend als complex is. Omvattend omdat de opkomst van IS in Irak nauw verbonden is met de oorlog in Syrië. Dat roept een klemmende vraag op: Wanneer zullen de kosten van niet-inmenging in Syrië de kosten van inmenging overstijgen? Die vraag zal nog klemmender worden als Libanon betrokken raakt bij deze regionale oorlog. Complex omdat een oplossing in Irak en Syrië niet eenvoudig zal zijn zonder betrokkenheid van Turkije, Golfstaten, Iran en Rusland, landen die concurrerende en elkaar uitsluitende belangen hebben.

De zomer van 2014 is een zomer vol oorlogsgeweld. Het einde van de zomer is in zicht maar de oorlog zal voortduren. Burgers in Oekraïne, in Syrië, Irak en Gaza zullen daarvoor de prijs betalen. Wie meent dat deze prijs onacceptabel en onaanvaardbaar is zal zich moeten blijven engageren met het lot van deze burgers, ongeacht hun afkomst en religie. Zij hebben recht op een menswaardig bestaan.

2 thoughts on “Komt er dan nooit een einde aan deze zomer vol oorlog?

  1. Er circuleren berichten in de media dat ISIS haar wapens (deels) krijgt van het “Vrije Syrische leger” dat haar wapens weer kreeg van…..de VS. Geeft goed weer hoe de amorele wapenhandel werkt

  2. Wat leren we hier van?? Geef de onbenullen van deze wereld nooit wapens. Begrijpen we nu na 2014 jaren nog niet hoe het werkt?? We weten het wel maar blijven apathisch. En dat is net zo erg als; het laat ons onverschillig. Schamen we ons niet??. Welterusten allemaal.
    M.v.g. Vanger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s